Het zwemwater
Het bad is gevuld met natuurzuiver bronwater. Dit bronwater heeft de kwaliteit van drinkwater en als het dan nog verwarmd wordt tot een temperatuur van 24ºC. Zwemwater, moet aan vele eisen voldoen. Het water moet helder en reukloos zijn en het moet allerlei ziekteverwekkers die door de gebruikers worden meegebracht onschadelijk maken.
Chloor en Zuurgraad
Om water helder, reukloos en vrij van ziektenverwekkers te houden wordt "chloor" gebruikt, samen met een aantal andere chemicaliën die de schadelijke effecten van chloor neutraliseren. Hierdoor ontstaat een labiele toestand, een wankel evenwicht in het zwemwater. Verstoring van dit chemisch evenwicht heeft tot gevolg dat het water gaat stinken, dat de ogen geïrriteerd raken en dat bacteriën en schimmels gaan groeien en dat ook virussen hun kans krijgen.
Chloorlucht
Een geurtje in het zwembad wordt vaak "chloorlucht" genoemd. Dit berust op een misverstand. Zowel het chloride-ion als het onderchlorigzuur dat in het zwemwater voorkomt zijn reukloos. Slechts wanneer de zuurgraad (pH) van het zwemwater onder pH4 is gedaald (zeer zuur water) kunnen zich chloormoleculen vormen, die een bepaalde geur veroorzaken. Een pH van 4 betekent echter ook, dat men in dit zure azijnwater niet kan zwemmen.
De bedoelde chloorlucht ontstaat door een binding van chloride-ionen aan eiwitten. Huidschilfers bevatten eiwitstoffen. Deze eiwitstoffen komen met het gechloreerde zwemwater in aanrakingen gaan een verbinding aan met het chloor als dat in een (te) geringe dosering aanwezig is. Er ontstaan zogenaamde chlooraminen.
Indien er niet voldoende chloor in het zwemwater aanwezig is, verspreidt de verbinding een penetrante lucht. Valt deze lucht waar te nemen in een bad dan wijst dit niet op een te hoge dosering chloor in het water maar integendeel op een tekort. Er dient meer chloor aan het zwemwater te worden toegevoegd.
|
